Pani Bernardyna Fischer świętowała niedawno wyjątkowy jubileusz. Mieszkanka gminy Zławieś Wielka odebrała medal oraz list gratulacyjny od marszałka województwa z okazji swoich setnych urodzin. Choć dziś otoczona jest troską najbliższych, jej życie było pełne wydarzeń, które mogłyby wypełnić niejedną książkę historyczną.
Jubilatka urodziła się w 1926 roku i przez większość życia była związana z Toruniem. Dopiero w 2019 roku przeprowadziła się do Złejwsi Wielkiej, gdzie zamieszkała u syna. Wychowywała się w wielodzietnej rodzinie i już od najmłodszych lat słuchała niezwykłych historii swoich bliskich.
Jedna z nich dotyczyła jej ojca, Stanisława Trokowskiego. Jako młody człowiek został zesłany na Syberię. Po dwóch latach udało mu się jednak uciec i wrócić do Polski. Były to tak trudne przeżycia, że przez całe życie bardzo rzadko do nich wracał.
4
Los nie oszczędzał także rodzeństwa pani Bernardyny. Podczas II wojny światowej jej brat Rajmund został przymusowo wcielony do Wehrmachtu i wysłany do Afryki. W czasie transportu podjął jednak ryzykowną decyzję o dezercji. Przedostał się do włoskiej partyzantki, gdzie walczył do końca wojny. To właśnie tam poznał swoją przyszłą żonę, która działała jako łączniczka.
Sama pani Bernardyna również przeżyła okupację. Ukończyła szkołę podstawową w Toruniu, a podczas wojny zdobyła wykształcenie w średniej szkole księgowości. Jak wspomina, przed wybuchem Powstania Warszawskiego uczestniczyła w przenoszeniu transportów broni kierowanych do stolicy.
Po wojnie rozpoczęła pracę jako główna księgowa w Inspektoracie Ziemskim. Z czasem jednak postanowiła poświęcić się rodzinie. W 1953 roku wyszła za mąż za prawnika Henryka Fischera. Małżeństwo doczekało się dwóch synów, a dziś pani Bernardyna jest babcią trzech wnuczek i prababcią sześciorga prawnucząt.
Życie nie szczędziło jej jednak kolejnych trudnych doświadczeń. Jej mąż zmarł przedwcześnie, mając zaledwie 53 lata. Krótko później nadszedł stan wojenny. Ze względu na kontakty męża z działaczami opozycji, między innymi z Janem Olszewskim, rodziną interesowała się Służba Bezpieczeństwa. Jubilatka była inwigilowana i doświadczała szykan ze strony władz.
Mimo wszystkich przeciwności losu pani Bernardyna nie straciła pogody ducha. Bliscy podkreślają jej siłę charakteru, życiową mądrość i ogromne przywiązanie do rodziny. Nawet dziś z zainteresowaniem śledzi wydarzenia polityczne i społeczne.
Patrząc na jej historię, trudno nie odnieść wrażenia, że jedno stulecie wystarczyło pani Bernardynie na przeżycie kilku żyć.
